La Palma

La Palma

Bekijk de foto’s

In maart 2016 zijn we een week naar La Palma geweest. La Palma is een van de kleinere Canarische Eilanden en staat ook bekend als La isla bonita (het mooie eiland) en La isla verde (het groene eiland). Het eiland is ongeveer 3 miljoen jaar geleden door vulkanische activiteit ‘geboren’ in de Atlantische Oceaan op 400 kilometer afstand van Marokko.

Massatoerisme en hoogbouw vindt je hier niet. Wel overweldigend mooie natuur met veel bossen en bergen tot ruim 2.400 meter hoogte. Maar ook prachtige maanlandschappen van zwarte lava met allerlei soorten bloeiende cactussen en zelfs wijnranken. Ook de zwarte stranden zijn heel bijzonder. Net of in je een zak tuinaarde rondloopt.

Enkele leuke plaatsjes die we bezochten zijn El Paso, Puerto Naos en Tazacorte en de  hoofdstad van het eiland Santa Cruz. Aan het eind van de middag met een laag zonnetje op een terrasje tussen de locals met een biertje/wijntje en wat tapas voelden we ons helemaal senang.

De foto’s geven een indruk van het zuiden (wandeling rondom vulkanen) en zuidwesten (bossen, bergen, strand) want verder zijn we in een week tijd niet gekomen. Daar zijn de afstanden te groot en de wegen te klein voor. Dus we ‘moeten’ toch echt nog een keertje terug!

Bekijk de foto’s

Ghana

Ghana

Bekijk de foto’s…

In november 2010 ben ik een week naar Ghana geweest. Ik had de hele week een sympathieke Ghanese man genaamd Ebenezer als tourist guide bij me, die me in zijn Toyota 4Runner met airco rondreed. En die me vol passie vertelde over zijn mooie land. Uit de speakertjes kwam vrolijke Ghaneese highlife en hiplife muziek. We hebben de hele week samen opgetrokken en het klikte gelukkig goed.

Ik heb diverse interessante projecten op het gebied van microkrediet, fairtrade en eco-toerisme bezocht. Vooraf had ik het Ghaneese reisbureau Jolinaiko Eco Tours verteld dat daar mijn belangstelling naar uitging. De trip zag er als volgt uit; Accra, Elimina, Atimpoku, Akosombo, Liati Wote, Ho, Accra. Iedere nacht heb ik dus ergens anders geslapen, de enige constante factor was het muskietennet wat telkens boven mijn hoofd hing. En de warmte! Pfft, iedere dag minstens 30 tot 35 graden.

In Accra bezocht ik o.a. TrashyBags, waar men tassen en rugzakken maakt van plastic afval. Geweldig; de rotzooi wordt opgeruimd en mensen hebben werk. In Elmina bezocht ik een van de slavenforten, en heb mij met terugwerkende kracht diep geschaamd voor het vele leed wat wij Hollanders (en andere volkeren) daar hebben aangericht. Je zal toch maar, na een maandenlang verblijf in onmenselijke kerkers, door de ‘door of no return’ naar Suriname hebben moeten gaan om daar de rest van je leven afgebeuld te worden op de suikerrietplantages. Ook weer door die Hollanders!

In Akomsombo kreeg ik een rondleiding op een fairtrade organic bananenplantage, die o.a. exporteert naar Nederland. Die kromme gele jongens uit Akosombo liggen hier bij AH in de schappen. Op iedere doos bananen wordt een dollar extra gezet, en de arbeiders mogen beslissen wat daar in de community van wordt gedaan. Bijvoorbeeld een schooltje opgeknapt of een computer gekocht.

Liati Wote is een prachtig community based eco-tourism project wat inhoudt dat het hele dorp leeft van het toerisme. De palmwijn tappers hebben grote indruk op me gemaakt. Ze maken er ook gin van, door het te laten gisten in een roestig olievat. Maar lekker spul!

Ho is de hoofdstad van de Volta regio. Een prettige stad, minder druk dan Accra maar vol leven en bedrijvigheid. Want als me iets is bijgebleven, dan is het wel dat vele miljoenen mensen (ook straatkinderen) de hele dag hard moeten bikkelen om een paar centen te verdienen.

Bekijk de foto’s…

Coney Island

Coney Island

Bekijk de foto’s…

Op een mooie zonnige dag in mei 2010 nam ik de F-train van Penn Station op Manhattan naar Coney Island in het uiterste zuiden van Brooklyn, een rit van ruim drie kwartier.

Coney Island betekent in de eerste plaats zon, zee en strand voor de New Yorkers. Daarnaast is er ook een pretpark met een reuzenrad, een achtbaan, een spookhuis, en nog veel meer. Deze attracties stammen uit de jaren 60/70 van de vorige eeuw. De reclameborden zijn ooit nog met de hand geschilderd. En bij Nathan’s werd volgens eigen zeggen de hotdog in 1916 uitgevonden.

De meeste attracties verkeren in een verregaande staat van verval, maar zijn daarmee tegelijkertijd van een ongekende schoonheid. Het is er ongepolijst, volks, echt. Alles ademt de sfeer van vergane glorie.

Update: in oktober 2012 heeft orkaan Sandy een spoor van vernieling achtergelaten.

Bekijk de foto’s…

Heijplaat

Heijplaat

Bekijk de foto’s…

Vandaag, 30 december 2008, was het een prachtige winterse dag. De vrieskou zorgde voor een heldere lucht met mooi zacht winters licht. Ik liep al heel lang rond met het idee om wat foto’s te maken in de Rotterdamse haven. Vandaag pakte ik mijn kans.

De Heijplaat is vooral een op- en overslaggebied voor containers. Een kleintje vergeleken met de veel grotere Maasvlakte. Vanouds werkte iedereen hier bij de RDM. Nu krijgt Heijplaat weer nieuwe glans, o.a. door de komst van de gezamenlijke bedrijfsschool van Albeda College en Hogeschool Rotterdam die in de voormalige RDM loodsen gestart is.

Voor mij is Heijplaat vooral een fotogeniek havengebied met een prachtig industrieel lijnenspel.

Bekijk de foto’s…

Suriname

Suriname

Bekijk de foto’s…

In december 2006 was ik twee-een-halve week in Suriname. Eerst een paar dagen in Paramaribo doorgebracht. Toen met een klein vliegtuigje verder het binnenland in, eerst naar Awarradam, een eilandje in de Gran Rio rivier, en later naar Palumeu aan de Tapanahony rivier. Alleen in het noorden van Suriname zijn er enkele wegen, het grootste deel van Suriname is echter jungle en is alleen per kano of vliegtuig bereikbaar.

Paramaribo is meer een dorp dan een stad, het centrum heb je in tien minuten gezien. Heel veel houten gebouwen, deels sterk vervallen. Stoepen ontbreken meestal en als er wel een stuk stoep is (een hele straat is echt ondenkbaar) staat die vol met geparkeerde auto’s.

In Awarradam en Palumeu was ik helemaal van de buitenwereld afgesloten, geen stroom, geen gas, geen telefoon of internet. Maar wel omringd door ongerepte natuur en eenvoudig levende mensen die de was en de afwas gewoon in de rivier doen en koken op een vuurtje van gekapt hout.

Bekijk de foto’s…

Valencia

Valencia

Bekijk de foto’s…

In april 2008 heb ik een week doorgebracht in Valencia, de 3e stad van Spanje. Mooie stad waar heel veel te zien is. En niet te vergeten lekker eten (tapas, paella) en drinken (cafe cortado, cerveza, brandy) op een mooi terrasje in de zon.

Centraal ligt de oude binnenstad met veel mooie pleinen, kathedralen, smalle steegjes, ontelbare restaurantjes en barretjes. Om die oude binnenstad stroomde vroeger de rivier de Turia. Die is echter lang geleden al omgelegd vanwege de vele overstromingen. In de droge rivierbedding is een mooi kilometers lang park aangelegd waar veel mensen wandelen, hardlopen of fietsen.

Als je deze rivierbedding volgt richting zee kom je vanzelf bij de hypermoderne Ciudad de las Artes y de las Ciencias, oftewel de stad voor kunst en wetenschap. Architectonisch erg fotogeniek.

Valencia is ook de geboortestad van de paella, en niet te vergeten van voetbalclub Valencia. Toen ik er was speelde Valencia tegen Madrid om de Copa del Rei, de koningcup. Valencia won! Daarna werd het groot feest vlak voor het stadhuis, met enorm veel vuurwerk en toeterend auto’s, tot diep in de nacht.

Bekijk de foto’s…